(Blood)
(Episod 7)
Awak...
Bertenang.
Saya bukan musuh awak.
Saya...
juga dijangkiti.
Saya pasti awak keliru.
Awak tahu?
Saya...
dijangkiti?
Ya.
Saya tahu sejak kali pertama...
saya nampak awak di pertabalan saya.
Jadi,
- kenapa awak... - Kita cakap kemudian.
Pertama,
kita perlu alihkan mayat dan keluar dari sini.
Keluar sekarang.
Saya akan ikut di belakang.
Silakan.
Di sinilah orang yang dijangkiti tadi tinggal.
Saya jumpa tempat persembunyian mereka hari ini...
tapi mereka sudah tiada ketika saya sampai.
Saya jejaki mereka...
dan sampai ke tempat awak berada.
Saya mahu tanya lagi.
Kenapa awak tidak cakap apa-apa...
jika awak tahu pasal saya?
Disebabkan mereka yang dijangkiti.
40 tahun lalu...
mereka yang dijangkiti ini...
bunuh keluarga saya.
Saya cuba cari mereka tapi tidak berjaya.
40 tahun kemudian,
saya akhirnya rasakan kewujudan mereka semula...
kerana awak.
Saya menyedari yang mereka mengejar awak.
Saya perhatikan mereka secara senyap.
Saya tidak cakap dengan awak...
supaya saya boleh tangkap mereka.
Dalam erti kata lain, awak gunakan saya sebagai umpan.
Maafkan saya.
Tapi saya memang...
mahu beritahu awak semuanya.
Bagaimana...
awak dijangkiti?
Awak tidak apa-apa?
Sayang, saya di sini!
Awak belikan saya apa-apa dari Jeju?
Seperti oren istimewa, ikan atau coklat oren...
Awak.
Boleh sedarkan diri awak?
Awak telefon saya di tengah-tengah malam...
tapi awak tidak cakap apa-apa. Apa yang berlaku?
- Awak tahu... - Apa?
- Tidak mengapalah. - Saya mahu tidur.
Awak mesti bergurau.
Hei! Saya tidak mahu cakap ini...
tapi awak...
ada perasaan kepada...
Doktor Park Ji Sang?
- Apa? - Awak...
berkelakuan pelik sejak dia datang ke hospital.
Awak jadi sensitif, histeria dan taksub.
Awak mula berangan.
Tapi bukan kerana awak benci dia.
Ia lebih kepada...
Ia tanda...
tarikan yang kuat?
Diam dan makan sahaja coklat awak.
Ia di sebelah beg.
Ya!
40 tahun lepas...
saya sukarelawan di kawasan pedalaman Kochenia.
Ada...
lelaki yang sakit dan hampir mati.
Dia batuk darah dan ia masuk mulut saya sedikit.
Ia sedikit...
tapi ia boleh membawa maut.
Saya telah mati...
selama dua hari.
Saya dijangkiti sepenuhnya ketika saya terjaga.
Tapi...
saya dengar sesuatu yang mengejutkan...
dari orang setempat.
Lelaki itu...
berbeza dari manusia biasa.
Bagaimana keluarga awak...
Selepas saya dijangkiti...
saya dapat tahu...
mereka yang dijangkiti mengejar saya...
jadi saya terus melarikan diri.
Mereka dapat tahu saya di mana...
dan mereka cari saya.
Saya lawan semampu...
yang boleh...
tapi isteri dan anak saya...
Selain dari lelaki tadi...
awak ada nampak orang lain yang dijangkiti?
Tidak pernah.
Sebelum saya jumpa awak,
saya seorang sahaja.
- Bagaimana dengan awak? - Sebelum ini...
keluarga saya...
juga dikejar.
Kemudian,
keluarga awak juga...
(3 Mei 1976)
Bagaimana ia...
Bruce Willis jadi hantu pun takkan sama dengan ini.
Tapi, saya tertanya-tanya tentang sesuatu.
- Apa? - Jika dia dijangkiti,
bagaimana dia boleh panas seperti manusia?
Dia tiada frekuensi tinggi dan bau juga.
Saya mahu tanya tentang itu juga...
tapi dia seperti mengelak dari menjawab.
Sudah tentu. Dia tidak mahu awak tahu kaedahnya...
dengan begitu mudah.
Tapi, teruskan bertanya.
Awak tahu...
Ji Sang,
berita paling menggemparkan yang kita ada berkenaan VBT-01.
Kenapa ini?
Awak tidak apa?
- Alihkan tangan awak. - Tidak mengapa.
Saya tidak apa-apa. Hanya calar sahaja.
(Hospital Kanser Taemin)
- Awak tidur lena? - Ya.
Saya gembira dengan perbualan semalam.
Saya harap kita lebih banyak berbual pada masa akan datang.
Saya juga begitu.
Jika awak ada soalan atau perlu bantuan, beritahu saya.
Saya anggap dia tiada lagi di dunia ini.
Seperti ibu saya.
Melepaskan seseorang ketika awak tidak mahu sangat menyedihkan.
(Hospital Han)
Apa?
- Adakah ia teruk? - Kelumpuhan telah merebak...
dari saraf tulang belakang kepada saraf motor.
Seok Ju.
Kenapa awak tidak mulakan rawatan...
di Taemin berbanding di sini?
Awak ada semua doktor terbaik di sana.
Awak juga ada kemudahan terbaik dalam negara.
Cakaplah dengan doktor yang awak percayai...
dan mulakan rawatan.
Tidak.
- Awak teruskan merawat saya. - Seok Ju.
Jika awak tidak dapat cari punca...
bagaimana doktor lain boleh lakukannya?
Saya tidak suruh awak ubati saya.
Cuma...
jangan bagi orang lain nampak simptom saya.
Hanya untuk beberapa bulan.
Awak boleh berikan dos yang kuat. Saya boleh tahan.
Tolong Doktor Han.
Semalam kali pertama dia datang ke Wad 21A?
Tidak, ini kali kedua.
- Dia bersendirian kedua-dua kali? - Ya.
- Siapa jaga pesakit itu? - Doktor Park Ji Sang.
Saya ada perkara lain untuk dilaporkan.
- Apa? - Polis buat pertanyaan...
kepada Bahagian Pentadbiran...
berkenaan mendiang Nam Dong Pal.
Mereka tahu dia di sini sebelum mati.
Pasti itu punca mereka datang semula untuk periksa.
Mereka ada cakap perkara lain?
- Mereka mahukan bedah siasat? - Tidak.
Mereka kata dia telah dibakar pagi ini...
menggunakan prosedur orang yang tiada keluarga.
Biarawati.
Pernah awak...
alami sesuatu yang sukar dipercayai dalam hidup?
Ramai paderi melaluinya.
Orang yang lahir di dunia ini,
melalui hidup...
dan menyayangi orang lain.
Saya gelar ia keajaiban...
dan pengalaman yang sukar dipercayai.
Bukan perkara begitu.
Maksud saya,
perkara ajaib.
Perkara yang kelihatan mustahil.
Awak fikirkan budak lelaki itu lagi?
Tiada kena-mengena dengan dia.
Kalau begitu,
saya tidak pasti.
Saya tidak rasa begitu.
Awak tidak menyeronokkan.
Tapi...
mata awak nampak ikhlas...
jadi mungkin awak boleh lihat perkara ghaib sebegitu.
Begitulah awak pada pandangan saya.
Awak masih fikir saya anak kecil?
Mungkin bukan luaran,
tapi dalaman.
Doktor Choi.
Ya?
Saya ada soalan.
Boleh. Tanya apa sahaja.
Tapi,
soalan peribadi pun saya tidak kisah.
Berkenaan Doktor Yu Rita.
Begitu.
Doktor Yu?
Adakah...
ibu Doktor Yu...
- telah mati? - Apa?
Kenapa tiba-tiba tanya itu?
Begini...
Sebenarnya,
Rita kemalangan ketika dia kecil.
Kemalangan?
Kemalangan apa?
Saya rasa awak perlu tanya dia.
Saya tidak rasa saya patut cakap.
Awak tahu saya dan dia bagaimana.
Kami tidak bercakap hal peribadi.
Tolong.
Jangan beritahu dia yang saya beritahu awak.
Kedua-dua orang tua Rita...
sudah lama mati.
- Apa maksud awak? - Chae Eun...
Maksud saya, Rita pergi bercuti ke Pulau Jeju ketika dia kecil.
Mereka masuk ke dalam hutan...
dan dia sesat.
Mak dan ayah dia carinya...
dan jatuh dari tebing.
Suhu awak 36.8 selsius. Ia normal.
Betulkah?
Pelik.
Saya menggigil dan rasa sejuk.
Saya rasa saya makin sejuk.
Mungkin kesan ubat.
Jika ia mengganggu awak, beritahu doktor yang rawat awak.
- Baiklah. - Baiklah.
Di mana Jururawat Choi?
Dia pergi jemput gadis yang didaftar masuk hari ini.
Kanak-kanak dengan kanser hati itu.
Kasihan.
Dia masih kecil.
- Saya tahu. - Lepaskan!
Saya sihat!
Saya mahu balik!
Awak perlu dirawat dan sembuh supaya boleh bermain dengan kawan!
Kenapa awak menyibuk?
Lee Na Jeong!
- Jaga bahasa awak! - Awak siapa?
Awak siapa tidak bagi saya balik ke rumah?
- Bertenang! - Saya mahu balik!
- Awak! - Berhenti!
- Biar saya balik! - Tuhan.
- Awak tidak mahu berhenti? - Saya mahu balik.
Awak.
Berani awak menjerit kepada orang lebih tua begitu?
Suka hati sayalah! Kenapa?
Kenapa awak pukul saya?
- Suka hati sayalah. - Bagaimana doktor pukul orang?
Kenapa tidak? Saya sudah pukul.
Saya mahu balik.
Dengar cakap saya.
Saya tidak kisah...
awak hina dan pukul orang dewasa yang pukul dan kasar kepada awak.
Tapi buat begini kepada orang dewasa baik yang cuba rawat awak...
ialah perkara paling dungu sekali.
Tidak kira betapa bijaknya awak.
Faham?
Bagaimana dengan pembelian hotel?
Saya sudah jumpa Presiden Lee, presiden Hotel Hanchi,
tapi dia tidak mahu kurangkan harga.
Ia mengarut.
Dia sangat degil.
Sebab itulah,
saya rancang guna pemiutang Hotel Hanchi.
- Pemiutang? - Ya.
Saya akan sebarkan khabar angin sesama mereka...
supaya mereka akan pendekkan tempoh pinjaman Hotel Hanchi.
Bila Hotel Hanci...
perlukan dana...
mereka akan cari kita.
Kaedah sama kita guna dalam pembelian Farmaseutikal Seogyoo...
lima tahun lalu.
Juga, Pengerusi Yu.
Ya?
Jika awak boleh pertimbangkan semula...
permintaan saya untuk buka kajian...
- Kumpulan Pembangunan Dadah Baru... - Saya sudah kata tidak.
Para doktor akan jadi lebih marah.
Awak dengar apa saya cakap?
Saya suruh awak tumpukan pada pembelian hotel!
Saya perlu pergi.
Awak tidak apa-apa.
Suhu, tekanan darah, dan nadi... semuanya normal.
Tapi, kenapa saya rasa begitu sejuk?
Awak ada rasa tidak selesa lain?
Saya rasa haus...
dan lidah terasa kering.
Sebelum awak hidapi kanser hati,
awak ada penyakit lain?
Tiada.
Saya kuat.
Betul.
Tujuh...
atau lapan tahun lepas saya kena demam panas,
dan hampir mati.
Awak ada pergi ke hospital?
Hospital apa?
Selepas seminggu,
demam saya turun.
Saya pulih sepenuhnya.
Pembedahan awak minggu hadapan.
Kita akan lakukan beberapa ujian darah sebelum itu.
- Apa? - Lagi?
Oh Tuhan.
Awak akan habiskan semua darah saya.
Doktor Park Ji Sang minta ujian darah.
- Untuk Encik Gong Ja Bok? - Ya.
Kenapa dia minta ia?
Dia mahu analisis semua antibodi dalam badan...
dan lihat kekuatan ia.
Antibodi dan kekuatan ia?
- Analisis akan ambil masa. - Betul.
Ini akan ambil masa seharian.
Baiklah.
Segera laporkan keputusan kepada saya.
Dan,
keluarkan semua maklumat tentang serum kita...
dari carta yang akan awak beri kepada Doktor Park.
Ya, tuan.
Doktor Yu.
- Ya? - Adakah saya hologram?
Awak selalu mengelak dari saya.
Saya sudah angguk.
Saya perlu cakap dengan awak.
Awak bawa saya ke sini, apa awak mahu cakap?
Awak sengaja...
mengelak saya, bukan?
Ya.
Saya memang mengelak dari awak.
Sejujurnya...
saya rasa saya jadi pelik sebab awak.
Saya bukan sahaja jadi pelik, saya jadi tidak waras.
Saya pasti awak tidak tahu tentangnya...
tapi saya alami pengalaman sama suatu ketika dahulu.
Saya jadi tidak waras.
Ia rasa teruk.
Saya rasa begitu akhir-akhir ini.
Walau saya beritahu dunia,
saya hanya akan jadi wanita tidak waras lagi.
Saya rasa saya tidak boleh cakap dengan sesiapa...
Saya sejuk, bukan?
Seperti mayat.
Betul.
Saya sakit.
Ia penyakit ganjil...
yang dunia tidak tahu.
Sebab itu tubuh saya...
berbeza berbanding orang normal.
Awak sudah tahu itu.
Awak bukan...
wanita tidak waras.
Sekurang-kurangnya, tidak kepada saya.
Tapi...
ini sahaja yang saya boleh berikan.
Mulai sekarang...
lupakan segalanya tentang saya.
Ini bukan arahan.
Ia permintaan.
Walau awak tahu penyakit saya...
tiada apa awak boleh lakukan.
Sama seperti...
tiada apa saya boleh buat untuk diri sendiri.
Saya tidak suruh awak...
simpan rahsia ini...
sebab saya percaya awak akan simpan ia.
Sekejap.
Ia sembuh sepenuhnya.
Tapi awak jerit kepada saya tempoh hari.
Awak tidak apa-apa?
Ya, saya tidak apa-apa.
Ini ketua pentadbiran.
Saya lihat laporan perubatan Pengerusi Yu...
seperti awak minta...
dan tidak jumpa sebarang rekod dari hospital lain.
Doktor Han, apa khabar?
Maaf sebab sudah lama saya tidak melawat.
Saya akan berada berdekatan hospital awak esok.
Awak lapang untuk makan tengah hari?
Pesakit mana ini?
Doktor Woo lakukan pemindahan hati.
Tiubnya terlalu dalam.
Saya tahu.
Saya akan lakukannya.
Sila pergi.
Saya melampau, bukan?
Saya pergi dahulu.
Dia patut risau tentang dirinya. Kenapa dia berleter kepada kita?
Tapi dia tetap ketua kita.
Awak tidak rasa awak terlalu biadab?
Apa awak cakap?
Awak biadab...
Hei!
Awak mahu mati?
Berani awak?
Awak memang buta.
Gunakan otak awak.
Jika tidak, awak akan jadi seperti Doktor Lee.
Awak akan jadi tidak berguna. Faham?
Jangan buat muka masam dan bersedia untuk pembedahan.
Panggil Doktor Park Ji Sang.
Awak patut berhenti kerja seketika.
Awak tidak boleh membedah dalam keadaan sekarang.
Saya rasa...
orang lain patut lakukan pembedahan.
Tidak mengapa.
Saya boleh lakukannya.
Awak pasti awak boleh selesaikannya?
Helo, Doktor Woo.
Saya ada permintaan segera.
Ya, pasti.
Saya akan lakukannya. Saya faham.
Jangan risau.
Baiklah.
Saya perlu lakukan pembedahan lain.
Lagi?
Pembedahan Doktor Park Ji Sang...
tapi dia sakit perut lagi.
Mungkin dia hidap enteritis.
Awak sangat mesra dengan pengarah akhir-akhir ini.
Saya bukan mesra. Saya cuma berkelakuan baik.
Dia seseorang yang sangat dihormati juga.
Awak serius?
Saya seperti tidak percaya.
Bagaimana awak tidak pernah minum darah manusia?
Saya pernah minum darah haiwan sekali...
ketika kecil.
Kemudian...
bagaimana awak bertahan selama ini?
Saya ambil...
ubat penahan diri.
Ubat begitu ada hadnya.
Ia tidak boleh jadi penyelesaian selamanya.
Saya rasa awak seorang sahaja orang dijangkiti...
yang tidak pernah minum darah manusia.
Rasa yang ditahan itu...
akhirnya gagal dikawal.
Jadi,
awak minum darah manusia?
Ya.
- Jadi, adakah awak... - Tidak.
Saya tidak bunuh orang.
Jadi, bagaimana...
Bagaimana jika awak datang ke rumah saya malam ini?
Awak akan tahu semuanya nanti.
Awak akan tahu bagaimana saya dapatkan darah...
dan seperti mana...
saya sangat hampir sama dengan manusia.
Doktor Park?
Ya?
Saya dengar awak sakit perut lagi.
Ya.
Ia bukan perut,
bukan?
Perkara lain, bukan?
Jika awak rasa pelik dan tidak boleh lakukan pembedahan,
beritahu saya.
Kenapa serahkan kepada Kumpulan Dua?
Awak ada saya.
Okey?
Pasti,
saya akan buat begitu.
Maafkan saya.
Saya tidak rasa saya boleh dapatkan kelulusan Pengerusi Yu.
Dia sangat mempercayai Kumpulan Pembangunan Dadah Baru.
Sebenarnya,
bukan mereka yang dia percaya.
Tapi Pengarah Lee.
Saya harap kepercayaan itu...
akan membuahkan keputusan bagus.
Kemudian,
adakah terdapat cara lain...
untuk tahu apa mereka buat?
Cara lain?
Saya sudah pun mulakan ia.
Adakah ia...
cara yang tidak sah?
Ia bergantung kepada perspektif awak.
Tapi bagi saya,
ia amalan biasa.
Membantu saya...
akan beri manfaat kepada awak.
Beri saya rancangan...
Kumpulan Pembangunan Dadah Baru...
melalui emel sulit esok pagi.
Jadi, adakah awak...
minum darah manusia?
Bagaimana jika...
awak datang ke rumah saya malam ini?
Awak akan tahu nanti.
Awak akan tahu bagaimana saya dapatkan darah...
dan bagaimana...
saya boleh hampir sama dengan manusia.
Sekarang, beritahu saya.
Bagaimana awak minum darah manusia...
tanpa membunuh manusia?
Adakah...
awak ambil darah...
dari hospital?
Mestilah tidak.
Darah di hospital untuk pesakit.
Jadi, apa yang awak buat?
Saya gunakan pasar darah.
Itu tidak sah.
Sudah tentu.
Tapi, mari fikir begini.
Katakan terdapat seseorang yang ada penyakit misteri...
dan perlukan ubat.
Dunia hasilkan ubat untuk pesakit...
dan pesakit beli...
dan guna ia.
Tapi, penyakit ganjil kita...
tidak diketahui sesiapa di dunia.
Apa kita perlukan ialah darah.
Kita perlukan darah tapi tidak boleh dapatkannya sendiri...
kita perlu gunakan jalan lain...
dan bayar...
untuk dapatkannya.
Saya gunakan...
jalan yang paling rasional.
Saya berurusan dengan penjual darah...
di India.
Membeli darah di sana sah.
Mereka hantar darah yang mereka dapat kepada saya.
Sudah tentu saya bayar dengan harga yang tinggi.
Cuma...
yang tidak sah ialah mengimportnya ke sini.
Makanlah.
Doktor Choi.
Ya, Doktor Jung?
Berapa lama awak dalam kumpulan saya?
- Enam tahun. - Enam tahun.
Saya akan...
mulakan kajian yang sangat hebat.
- Apakah itu? - Mula-mula...
saya perlu uji awak untuk lihat...
jika awak layak.
Ujian?
Awak...
lebih percayakan saya atau ayah awak?
- Awak. - Baiklah,
- awak lulus. - Apa?
Saya...
proses semula darah yang saya bawa ke Korea.
Awak...
hapuskan sel darah merah?
Ya,
ini darah tanpa sel darah merah.
Saya tambah bahan anti-gumpal...
dan penahan selera juga.
Berdasarkan kajian saya...
sel darah merah yang buatkan kita ganas...
dan tidak stabil.
Ia buat kita mahukan darah...
dan ia sebab kepada...
bau badan yang kuat.
Sekarang saya tahu kenapa saya tidak bau badan awak.
- Ini sebabnya. - Betul.
Sementara itu, komponen yang beri...
kita kekuatan...
ialah albumin dan globulin.
Serum itu...
ialah elemen penting kepada mereka yang dijangkiti.
Jadi hipotesis saya salah.
Saya fikir ia disebabkan sel darah merah.
Sudah tentu,
ia berikan awak kuasa sementara...
tapi kebanyakan kita memang kuat daripada manusia biasa...
tanpa sel darah merah.
Baru saya faham kenapa awak tiada bau.
Bagaimana dengan suhu, nadi...
dan frekuensi tinggi?
(3 Mei 1976)
Ia sangat rosak...
jadi ia tidak dapat dikesan.
Kita perlu kenal pasti puncanya dahulu.
Nampak seperti virus atau kanser darah.
Apa?
Budak ini.
Dia...
Ini...
mengubah orang yang dijangkiti secara fizikal...
dan buatkan dia sama seperti manusia.
Saya jumpa secara kebetulan dan hasilkannya.
Saya buat ini...
semata-mata kerana sebab saya beritahu semalam.
Untuk halang diri saya dari dijumpai yang lain.
Nasib baik,
ia sangat berkesan.
Saya belum pernah dijumpai.
Saya suntik...
diri saya dengan ia dua kali sebulan.
Kekurangan ia...
ialah ia sangat menyakitkan.
Apa di dalamnya?
Mudah sahaja.
Kombinasi empat virus tular.
Saya pastikan...
ia hanya berjangkit melalui salur darah.
Bila virus masuk ke dalam badan...
sel darah putih berperang.
Kemudian,
saya akan alami demam panas yang sangat tinggi...
selama dua minggu.
Ia demam...
yang sangat tinggi bagi kita...
tapi ia normal...
bagi suhu badan manusia.
Tambahan,
ia buat nadi nampak sama seperti manusia biasa.
Jika ia demam yang begitu tinggi...
bukankah ia menyakitkan?
Tidak jika awak sudah terbiasa.
Ibarat selesema.
Juga,
suhu tinggi...
menghapuskan frekuensi tinggi.
Tapi,
jika saya tumpukan kepada sesuatu atau berikan ucapan...
frekuensi tinggi boleh timbul semula.
Jadi ketika pertabalan...
frekuensi tinggi yang saya rasa dari awak.
Ya.
Saya takut tertangkap...
jadi saya tenangkan diri...
dan hapuskannya.
Daripada buat kajian bagaimana untuk hidup dengan tenang...
bukankah lebih baik buat kajian...
bagaimana untuk jadi manusia?
Saya tidak tahu.
- Awak tidak apa-apa? - Ya.
- Apa patut kami buat? - Ini pelik.
Suhu awak semua normal.
Saya tidak rasa hidup saya selepas dijangkiti...
begitu teruk.
Sudah tentu, saya sakit dan sunyi.
Tapi saya boleh menyumbang banyak...
dengan hayat yang panjang.
Saya doktor dan saintis perubatan.
Selepas kita mati pun...
ada ramai orang yang akan buat perkara baik.
Ya, sudah tentu.
Tapi,
mereka takkan cukup berpengalaman...
atau lebih memahami penderitaan.
Kita sudah banyak menderita...
jadi ada sebab untuk kita bekerja.
Satu lagi.
Walau pun kita mahu jadi manusia,
ia mustahil.
Virus ini tidak mungkin diubati.
Awak sudah ada di sini...
bagaimana jika awak minum sedikit darah?
Darah ini diambil tanpa mencederakan manusia.
Awak tidak perlu rasa bersalah.
Dalam keadaan awak sekarang...
awak tidak boleh lakukan pembedahan.
Awak juga tidak boleh buat kerja lain di hospital.
Tapi awak boleh lakukan ia jika minum ini.
Jika awak mahu...
awak boleh dapatkan darah ini bila-bila masa awak mahu.
Awak bukan jadi raksasa.
Awak cuma minum...
apa awak perlukan.
Saya menjauhkan diri selama ini.
Sia-sia usaha jika minum sekarang.
Doktor Park.
Ini bukan sesuatu yang awak boleh selesaikan dengan prinsip.
Awak takkan dapat bertahan lagi.
Itu bukan...
apa yang terbaik untuk awak.
Awak sendiri yang kata, bukan?
Awak kata tiada seorang pun yang dijangkiti...
yang tidak minum darah.
Tapi ada seorang.
Dia tidak pernah kisah bila pandang darah...
dan dia sangat kuat...
menahan diri...
dan ia menakutkan.
Siapa?
Ibu saya.
Saya mahu hidup...
mengikut jejak dia lebih lama.
Awak datang.
Ya.
Saya suruh untuk tidak datang.
Awak perlu ke hospital.
Hari ini merupakan ulang tahun kematian ibu dan ayah awak.
Bagaimana saya tidak datang?
Awak boleh berdoa di rumah.
Tidak.
Saya patut bersama awak seperti ini di sini.
Dengan cara itu,
saya boleh bermegah sedikit kepada mereka.
Saya boleh cakap,
"Lihat betapa baik saya besarkan anak awak."
Saya setuju.
Awak kurniaan Tuhan dalam hidup saya.
Saya harap mereka tenang.
Sangat tenang.
Mari berdoa.
Baiklah.
Ia penyakit...
yang tidak dapat dikenalpasti.
Saya masih mengkaji...
tapi saya tidak dapat banyak maklumat.
Apa yang penting...
ia penyakit keturunan.
Keturunan?
Ya.
Apa pun, rahsiakan semuanya.
Awak perlu ada rancangan.
Apa maksud awak?
Saya tidak rasa saya boleh bedah atau rawat pesakit lagi.
Tiada sebab untuk saya kekal di hospital ini.
Tapi Doktor Park,
hospital ini penuh pesakit...
yang menunggu awak bedah mereka.
Ada beberapa pakar bedah yang bagus.
Saya akan kerja hingga hujung minggu ini sahaja.
Baiklah jika awak berkeras.
Walau lepas awak tinggalkan hospital ini,
saya harap kita kekal berhubung.
Mari tamatkan hubungan kita di sini juga.
Saya hidup dengan cara saya...
dan awak dengan cara awak.
Saya tidak rasa kita boleh saling membantu.
Itu sahaja.
Selepas saya letak jawatan minggu depan,
doktor lain akan jaga awak.
Doktor Park.
Saya...
datang sini untuk dirawat oleh awak.
Jadi,
beritahu kami hospital mana awak akan pergi.
Saya tidak rancang untuk kerja...
buat sementara waktu.
Awak tidak boleh berhenti begitu sahaja.
Maafkan saya.
Awak kata awak akan pulihkan dia.
Ayah saya.
Bukankah awak sepatutnya...
hantar dokumen itu kepada saya pagi ini?
Ini urusan kita yang pertama.
Saya harap...
awak tepati masa.
Kita bercakap nanti.
Masuk.
Duduk sahaja.
Saya takkan lama.
Apa saya boleh bantu?
Emel yang awak tunggu takkan masuk.
Apa maksud awak?
Kumpulan Pembangunan Dadah Baru...
lebih setia dari yang awak sangka.
Mereka takkan terpedaya dengan duit atau benda lain.
Saya sukakan jenaka dan gurauan.
Walau yang paling nakal.
Saya anggap ini sebagai gurauan nakal.
Jadi...
saya takkan laporkan ini kepada pengerusi.
Betul, saya nampak ini di Internet.
Ia sesuatu yang budak muda kata.
Ia agak kebudakan tapi saya akan cakap sahaja.
"Tumbukan yang lemah..."
"lebih teruk dari tidak menumbuk."
Semoga hari awak baik.
Awak tidak boleh berhenti begitu sahaja.
Keadaan awak sangat serius...
hingga tidak dapat bekerja?
Saya cuma mahu berehat.
Tapi,
apa saya boleh kata kalau awak mahu berehat?
Tapi ini sangat mengejutkan.
Kenapa?
Awak sedih orang yang buli awak...
akan pergi?
Tidak mungkin saya sedih.
Saya cuma risau...
awak akan pengsan lagi.
Ia takkan berlaku lagi.
Doktor Yu.
Apa?
Tiada apa.
Jadi matang.
Saya memang sudah matang. Sudah tidak boleh lebih matang lagi.
Ya?
(Wad 21A)
Encik Gong Ja Bok! Berhenti buat begini!
Lepaskan!
Dia sudah begini untuk ketika.
Saya cuba turunkan selimut tapi dia terlalu kuat.
Lihat.
Encik Gong Ja Bok,
turunkan selimut.
(Blood)
Sejak Kumpulan Pembangunan Dadah Baru ditubuhkan,
banyak kejadian tidak baik berlaku.
Saya tidak jangka...
hadapi masalah begini begitu awal.
Gagal merancang bermakna...
merancang untuk gagal.
"Kemampuan puntianak dalam kisah."
"Sebagai contoh, kemampuan untuk sembuh..."
Saya takkan jumpa awak lagi.
Jangan tergesa-gesa.
Nampak seperti ada sesuatu awak mahu cakap dengan saya.
Saya perlukan darah.